Charity Luggage

Afgelopen week 'Repent!' Service Design workshop. 20 studenten uit Zweden, Denemarken en 3 uit Estland over laten vliegen om mee te kunnen doen. Sprekers waren Lavrans Løvlie (Life|Work), Nokia (Kalle Saarinen) en Jon Molander (Movial?) en Alan South (IDEO Europe). Motiverende jongen, die Lavrans.

De opdracht: "Create a service for air travelers that deals with the moral dilemma (luchtvervuiling) of flying and that clears the conscience of the flying traveler." Voorbeeld: www.carbonneutral.com

De Denen en Zweden klitten nogal samen, beetje jammer.. De initiële werkgroep is een tikkie onsamenhangend en misschien een beetje ingehouden. Mijn best gedaan om het meeste eruit te trekken. Eerste presentatieronde: succes, 2 van onze (3) ideeën gaan door. Namelijk: de Vliegende Bloedbank en Charity Luggage. Lavrans spreekt vol lof over ons 'Charity Luggage' concept.

Het Concept: Charity Luggage - als je vliegt heb je meestal recht op 20kg bagagegewicht. Charity Luggage geeft de reiziger de mogelijkheid om (een deel van) zijn bagagerecht aan een goed doel te schenken. Met andere woorden, geef de ruimte die je kan missen aan het goede doel zodat daarmee hulpgoederen vervoerd kunnen worden.

Muziek: "Airport" door The Motors.

My Toiletdoor

Alle 'teamworkers' en 'planten' op een hoop gegooid en je krijgt een heel erg creatief en collaboratief team! Geweldig! Haha, eigenlijk geen uitdaging meer aan... Dus zijn we een beetje in de conceptvorming en presentatie doorgedraafd. En het resultaat is een idee voor een applicatie voor PDA's met position tracing (zoals GPS), genaamd "My Toiletdoor". Het is een open, virtuele schutting of 'toiletdeur'. Wanneer het programma op je handheld computertje wordt geopend verschijnen de leuzen en boodschappen van mensen in je nabijheid. De virtuele 'toiletdeur' is dus plaatsgebonden. Je draagt je eigen berichten steeds met je mee en verschijnen op de 'deur' van mensen in je nabijheid.

Het idee vloeide voort uit ons uitgangspunt dat we een lans wilde breken voor de verbaal minder bekwame en minder spontane Fin (en die zijn er nogal wat, geloof me). Randvoorwaarde was dat het niets met alcohol te maken mocht te hebben (en geloof me, dat lijkt oplossing nummer één te zijn hier). De toiletdeur leek ons het medium bij uitstek.

Plant + Teamworker

Deze week volg ik een vak 'Design and Creative Teamwork'. Klinkt veelbelovend aangezien ik heilig geloof ik samenwerking als de hedendaagse katalysator voor geniale ideeën.

Iedereen heeft een tweetal vragenlijsten moeten invullen waaruit blijkt dat ik een 'Plant' en een 'Teamworker' ben (Online Belbin Test (NL)) en dat ik 'Extraverted, Feeling, Intuiting' ben (Online Jung Type Indicator Test (EN)).

Alsof dat nog niet confronterend genoeg is (haha) is ons ook nog gevraagd om na te denken over wat je waarden ('values' en 'beliefs') zijn en om die te vertalen in producten en te presenteren in een videoclipje van 30 seconden. Dat heeft bij sommige mensen denk ik wel wat vraagtekens opgeroepen...

Ik denk over dit soort dingen wel graag na, maar ook ik kwam vrij snel vast te zitten: waar sta ik voor? ok, da's al een best pittige vraag, maar hier heb ik wel een duidelijk richtingsgevoel: eerlijkheid, authenticiteit, openheid, nieuwsgierigheid, positiviteit, ... (Wat nog meer ??) Maar welk product vertegenwoordigd nu dit alles? Geen enkel product, vrees ik. Wanneer is een product eerlijk? Of oneerlijk? Of duidelijk (open)? Of onduidelijk (gesloten)? Dat ligt niet alleen maar aan het product, maar ook aan de persoon die met het product te maken heeft. En zo heeft iedere persoon zijn eigen interpretatie van het product...

Goed... Na een moment van dralen maar besloten géén producten te tonen. Wat dan wel? Check het filmpje!

Muziek: 'Accident Française' van het album 'Safety Copy' van Les Clones (c) 2003

Aurora Borealis in midden september

Ongelofelijk! Wat een bloedmooi verschijnsel, Aurora Borealis. Echt, overweldigend gaaf. Dit is één van die dingen die je tenminste één keer in je leven meegemaakt moet hebben. Van het kaliber van de oneindig ogende tropische kustlijn, goudgeel zand, meters hoge turkoise golven en jouw blote-voetafdrukken als enige spoor van leven. En wat een geluk dat ik het zo snel al trof! 't Was pas midden september, maar het was die avond wel al een beetje koud. Koud genoeg klaarblijkelijk.

Het was onze 'vrije' avond, want omdat we de hele week zo hard gewerkt hadden, liepen we voor op schema en konden we het ons veroorloven de volgende ochtend later op te staan. Dus iedereen was nog wakker en binnen werden (drink) spelletjes gespeeld. Ik was al een poos met Anna-Riitta in goed gesprek over haar mislukte lange-afstands-relatie met een Engelsman, over onze (Elles' en mijn) geweldige plannen, over het enorme (+10) gezin waar zij uitkomt, over haar geloof (afsplitsing van de Lutheraanse kerk) en nog wat aanverwante onderwerpen. Op een gegeven moment wilde ze het gesprek naar buiten verplaatsen, de kou in, omdat ze zo nodig moest roken. Oh, oh, oh, wat vervelend! (Haha..) Een stap buiten en aan de hemel speelde dit astronomische waterorgel. Niet veel later stond iedereen buiten met blikken van ongeloof, verontwaardiging en uiteindelijk van tevredenheid. Net als bij het oplossen van een heel erg moeilijk ogend raadsel, dat achteraf zo eenvoudig en elegant blijkt te zijn.

Het spectakel duurde maar een minuut of 10 in totaal en daarna was de hemel weer pikzwart.

Suomussalmi Sauna

Als uiting van dankbaarheid voor het harde werken aan het kunstwerk in spe, werden we allemaal uitgenodigd tot het 'summer cottage' van Eero en Ulla - vrijwilligers van het theater waarmee we de hele week hebben samengewerkt. Aldaar stond een groot diner te wachten onze hongerige werkersmaagjes te vullen. Dit diner zou voorgoed mijn vooroordeel over de Finse keuken (knollen, bieten, aardappelen, papperig, zoutloos, saai, fantasieloos, ...) van tafel vegen. Vooral het zelfgemaakte zure roggebrood (ontzettend lekker) en de salade van paddestoelen uit het bos waren zinnenstrelend.

Er bestaat geen Fins 'summer cottage' zonder sauna en er bestaat geen Fin die zijn gasten onthaalt zonder ze uit te nodigen tot de sauna van het huis. Het erf van Eero en Ulla grensde, niet echt verrassend, aan een groot meer en daar aan het meer stond een klein houten 'tuinhuisje': de sauna! Een authentieke, traditionele, houtgestookte Finse sauna. Het hokje bood plaats voor drie, ten hoogste vier saunagangers. Daar zaten we dan, met zes man te zweten in een authentieke, traditionele, houtgestookte Finse sauna van twee bij twee. Buiten was het maar guur, het werd al donker en het meer zag er dreigend en ijskoud uit. Maar je móest er wel in, dat hoort!

En ijskoud meer na een bloedhete sauna is... is... je moet 't maar een keer zelf proberen, ik kan het iedereen aanraden. Het is een schok. Het is alsof je even uit jezelf gerukt wordt, even ben je buiten jezelf en dan ga je nadenken over waar je mee bezig bent, even kan je alles relativeren, even zie je alle dingen weer in perspectief, even wordt je uit je patroon gehaald en val je in een onaangenamer situatie (want echt prettig is het toch eigenlijk niet) en klim je bevrijd van al je zorgen er weer uit.

En na één keer kon ik er geen genoeg van krijgen, dus ging ik nog een keer, en nog een keer, en ...

Ancient Fires

Deze week is de eerste 'break week'. Omdat ik pas twee weken bezig ben, heb ik niet echt gevoel om nu al op mijn luie achterwerk te gaan zitten. Dus heb ik mij ingeschreven voor een workshop van de afdeling Environmental Art, genaamd 'Ancient Fires'. Een project van één week waarbij een houten 'kunstwerk' ontworpen en gebouwd gaat worden en uiteindelijk in de hens wordt gezet als deel van het 'kunstwerk'. Dit alles gebeurt 'op locatie', nameliijk in het plaatsje Suomussalmi, ongeveer 750km ten Noorden van Helsinki en ongeveer 50km van de Russische grens vandaan.

Ieder jaar wordt dit spectakel opgevoerd voor de lokale bevolking die naar men zegt, er erg blij mee is en het evenement dik sponsort door voor de kunstenaars (wij dus) onderdak, voedsel en vertier te verzorgen. Volgens onze professor, Markku Hakuri, heeft het 'vuur' een belangrijke plaats in het leven van de Finnen. Vuur betekent overleven, vuur is oer.

Tijdens de laatste winter in de 2e Wereld Oorlog was het plaatsje Suomussalmi een belangrijk strategisch punt, zo vertelde Markku. De Finnen hadden noodgedwongen (dat zeggen ze nu althans) partij gekozen voor de Duitsers omdat ze hun land niet aan de Russen wilden kwijtraken. De Finnen bezorgden de Russen bij Suomussalmi een belangrijke nederlaag, die hen veel levens eisten. Zij hadden er weet van hoe te overleven en te strijden ten tijde van een strenge winter, op het ijs van de meren en in de bossen waar de sneeuw tot aan het middel kwam.

Picnicism

En dit is dan het resultaat!

Als onze gedachtengang nog niet geheel duidelijk is, nog een aantal verbale hints: mensen ervaren tijd in hun eigen manier, soms vliegt tijd (te) snel voorbij, soms verstrijkt tijd tergend langzaam. Ons standpunt is dat je zelf (bewust) invloed kunt uitoefenen op hoe je 'tijd' ervaart. Met een bescheiden picnic kan je bijvoorbeeld een moment 'oprekken', aan de stressvolle omgeving ontsnappen, ontspannen en een moment van kwaliteit laten ontstaan.

Aan het clipje gingen 5 dagen (29 augustus 2005 - 6 september 2005) denkwerk vooraf, waarin wij ervaringen en visies deelden over picnic-en, tijd, tijdelijkheid, ... Het clipje is gefilmd, gefotografeerd en gemonteerd in één dag (woensdag 7 september 2005, 8:30 - 22:30). De opnames zijn gemaakt in Kamppi metro, het kruispunt voor Kiasma Museum of modern art, winkelcentrum FORUM en nog een aantal andere plaatsen. We zijn in totaal slechts 2x weggestuurd door beveiligingswachters.


Muziek: 'A Quai', Yann Tiersen (c) 2001