It's a new dawn, it's a new day...

Dit weekend verhuisd van Oulunkylä naar Vuosaari. Van buitenwijk naar buiten-buitenwijk. Van 10km uit 't centrum naar 20km uit 't centrum. Van rustig naar doodse stilte... Ach, 't is maar voor één, hooguit twee maanden... 'k Heb een eigen sauna in de badkamer, dat is wel erg relaxerend. En een TV, ha, voor 't eerst Finse en Zweedse TV. En geen huisgenoten! Ha, daar ben ik wel even aan toe, 't vorige huis was zo'n zooi!

Vannacht moest de klok verzet. Vanmorgen leek het nog 3x donkerder dan gisteren... Shit! Klok de verkeerde kant opgezet. Nou ja, twee uurtjes extra om te genieten van de luxe van een eettafel, een groot raam en 'zonsopgang' op een überbewolkte dag...

Muziek: 'Rainy Day' van Pierre Langer en Scott P. Schreer

Sigur Rós

Vanavond naar een optreden van Sigur Rós geweest. Ik was al een poosje aan het proberen een kaartje te bemachtigen. Schijnbaar is deze IJslandse band hier erg populair want de kaartjes waren binnen 24 uur uitverkocht. En ik was natuurlijk te laat, want ik lag niet met mijn slaapzak in de rij voor het loket... Ook toen de band besloot een tweede concert te geven, de dag na het reeds geplande concert, was ik er te laat bij. Ik hoorde van het extra concert op de eerste dag van de kaartverkoop, toen was 't al uitverkocht... Lang leve de marktplaats via Internet, want zo heb ik alsnog een kaartje bemachtigd, van een Finse jongeman wiens vriendin wel wilde, maar niet kon.

Ik heb Sigur Rós een jaar of zes geleden ook al eens gezien. Ze stonden toen in het voorprogramma van Radiohead, die toen optraden in Nijmegen. Hoewel ik toen voornamelijk voor Radiohead kwam, had Sigur Rós toen ook al wel een goede indruk op me gemaakt als een band die trage, gevoelige, meeslepende, ontroerende, haast meelijwekkende muziek produceert. Na dit optreden heb ik ze niet echt verder gevolgd, hooguit af en toe een clipje meegepikt. Maar nooit echt CD's gekocht of iets dergelijks...

Elles had ze afgelopen zomer gezien in Amsterdam en was er helemaal kapot van. Ik had hun albums nog ergens vandaan getrokken en beluisterd en wilde nog mee...

Het optreden werd vooraf gegaan door een kwartet van vrouwelijke strijkers, genaamd Amina, die later ook deelnamen in de band van Sigur Rós. Leuk, speels optredentje. Behalve allerlei bestrijkbare instrumenten, speelden ze ook xylofoon, klokkenspel, wijnglazen en zaag.

Sigur Rós was indrukwekkend mooi. In het begin scheidde een dun, wit gordijn de band en het publiek. Schaduwen van de band en videoprojecties op het doek. Tijdens de climax van het eerste nummer schoof het gordijn weg. De nummers waren lang en langzaam, en barstte dan uiteen... super! Opvallend waren de videoprojecties: geabstraheerde stijl-dansende oude van dagen, vallende sneeuw in het licht van een autokoplamp, close-ups van nep-babies, silhouetten van vogels, zittend op een lijntje (om vervolgens weer weg te vliegen).

Ik ging helemaal op in het concert en heb sporadisch even mijn camera aangezet (ik keek en luisterde liever, dan bezig te zijn met dat apparaat..) Maar op een gegeven moment werd mijn trance verbroken door een man van de security die mij dringend verzocht mee te komen omdat ik een illegale daad was begaan: ik was aan het filmen... Natuurlijk tegengestribbeld (hoezo mag je niet filmen? grof geld betaald! en foto's maken mag wel? kan dat niet ná het optreden? ...) En ondertussen het bandje er stiekem uitgehaald (ik had mijn over-goed-voor trui aan met voorvak, wat goed van pas kwam; camera plus twee handen passen er met gemak in) En het in mijn onderbroek verstopt. (Nog geprobeerd het in de hand te drukken van het gothic meisje met wie ik eerder op de avond had staan praten over haar hobby die ze bij zich droeg: haar lieve mannelijke, Japanse 'Asian ball-joint doll' - een verhaal apart. Maar zij weigerde het bandje aan te nemen.) Ik was als de dood dat ze mijn tape op brute wijze zouden wissen, alle beelden van voor die avond inclus. Het liep met een sisser af: uiteindelijk mee moeten komen maar alleen een waarschuwing gekregen. Ik was wel ontzettend kwaad en enigszins provocerend bezig... en nog steeds misschien? 'Cannot film because otherwise it will get into the Internet and illegal DVDs...'

Hoog op mijn boeken-verlangleestje staat nu 'Free Culture' van Lawrence Lessig. Over de nadelige gevolgen van copyrighting en over de toekomst van de (c). Mijn voorinname op dit moment is dat er meer toekomst zit in een 'open copyright' zoals die op deze videolog rust (zie onderin de rechtermarge). Krijg nu wel zin om dat boek te lezen na deze aanvaring.

Birgit's '21st' Birthday

Haast, waardoor weet ik niet, maar het was al veel te laat om nu nog een geweldig 'eetbaar cadeau' in elkaar te flansen. En dat wilde ik wel doen, want ik had gezegd een cake te bakken. Geen leuk recept voor cake kunnen vinden, dus dan maar ijsbonbons. 'Heel erg eenvoudig', beloofde het recept. Ik heb het geweten... Natuurlijk geen rekening gehouden met het feit dat het 25 minuten reizen is naar Birgit's huis... En natuurlijk vergeten drinken te kopen, want hier is het gewoon dat je op een feestje jezelf van drank voorziet omdat de belasting op alcohol zo hoog is, en we willen initiatiefnemers van feestjes natuurlijk niet bankroet achter laten... Uiteindelijk met een onbestemd gevoel naar 't feestje gegaan, zonder biertjes, met gesmolten ijsbonbons...

Ik viel in de feestvreugde als in een warm bad. Wat een fijne mensen toch! Toast met heilbot, hmnmm! Goulash zonder knödeln, want die waren niet gelukt. En als dessert mijn gesmolten 'ijsbonbons' van mint- en cappucino-ijs met chocolade en pinda-topping. Direct het eten en de koffie tafels aan de kant en voetjes van de vloer! Als idioten staan dansen en hupsen... Precies zo'n feestje waar je niet zo heel veel zin in had, maar uiteindelijk superleuk wordt!

[Helaas, dit artikeltje bevat geen video...]

Alone in Helsinki

Terugblik op mijn eerste verkenning in Helsinki 'keskusta', of wel het hart van de stad, alweer bijna twee maanden geleden...

Een vrij gevoel, niemand die je kent, maar ook niemand die ik ken. Helemaal alleen. Op avontuuur uit. Maar wel met een doel. Onafhankelijk, noemen sommigen je... Hoewel vergezeld met enkele tientallen mede-'reizigers', voel je je soms toch wel eenzaam. Hoewel ze thuis nog steeds aan je denken en nog steeds van je houden, kan je het niet voorkomen dat een gevoel van eenzaamheid of heimwee je soms in beslag neemt. Gelukkig staat er morgen weer een drukke dag op het programma...

Tip: de film 'Lost in Translation' van Sofia Coppola. Dat gevoel...

Beeld en geluid: (c) Martijn The - 2005
Muziek: gebruikt zonder toestemming (c) Air - 'Alone in Kyoto' afkomstig van de soundtrack van 'Lost in Translation'.

Autumn Love

Vrijdagnacht was Elles gekomen. Met knikkende knieën heb ik bij de gate staan wachten. Spanning. Waar bleef ze nou!? Blond koppie met groen suède jackje! Schrikreactie. Is het ze echt? Goddank, ja! Voordat ik het besefte stonden in elkaar geklemd voor de schuifdeuren van de gate te zoenen, tranen vloeiden, ... 't Was al bijna twee maanden geleden dat we elkaar voor het laatst aangeraakt hadden.

Het was een intense, fijne en belangrijke week. Goede gesprekken. Ontbijt met zuurkool. The Rose Garden. Vakantieverhalen uit Mexico boven Mexicaans eten bij Mexicanen Marco en Nadia en twee flesjes wijn. Creatief met schuimrubber. Russisch diner bij Troikka. Vermoeid maar gelukkig. Te vermoeid. Afscheid. Mijn zekerheid en vertrouwen in ons nog groter gegroeid.

Ben ontzettend blij dat Elles Helsinki leuk vindt en opperde om zo snel mogelijk mijn kant uit te komen. 't Is anders niet vol te houden voor een heel jaar.

De week er na bleef ik nogal aangedaan en alleen in Helsinki achter.. Wat een contrast. Zonder, met en weer zonder. Gelukkig hebben we een plan, een heel goed vooruitzicht.