Western Art Music

Ben een vakje aan 't volgen genaamd 'Introduction to Western Classical Music'. De geschiedenis van de Westerse klassieke en kunst muziek een in sneltreinvaart van 2 eeuwen per uur. Erg boeiend! Van reconstructies van Griekse muziek uit de 5e eeuw voor Christus tot elektronische art-music van nu...

Ik wist niet dat de elektronische muziek al zo'n lange geschiedenis heeft. De eerste machine die op elektronische wijze geluid produceerde - en ook voor dat doel bestond - stamt uit 1890 (door Thaddeus Cahill) !!

Het sampletje komt van een grammafoonplaat uit 1955: "The Sounds and Music of the RCA Electronic Music Synthesizer". Zie ook deze website. Nummer 5 is ook erg grappig, daar hebben ze een menselijke zangstem geprobeerd na te bootsen. In 1955...!

Harjutori

Zo, vandaag weer eens verhuist.

Althans, half dan. Mijn oranje en bruine Finse 'design' stoeltjes - tweedehands voor 10 euro op de kop getikt - staan nog in 't vorige apartement, samen met nog wat andere troepjes en mijn IKEA plant. Die haal ik morgen wel weer op. Haal ik ook even een sauna beurt in die ik vorige week gemist heb...

Tijdens de bezichtiging van mijn nieuwe studio-apartementje, een maandje geleden, bij de eerste stap die ik daarbinnen zette meteen verkocht. 't Was een groot contrast met het huisje dat ik net daarvoor bezichtigd had. Deze was netjes, schoon, licht, had een houten vloer, ... Zonder verder goed te kijken, er meteen 'ja' op gezegd. Dus 't was vandaag eventjes spannend. Maar 't was nog zoals ik het in mijn hoofd had. Hoewel, 'k dacht dat het vloeroppervlak toch wel wat groter zou zijn.. Na een nauwkeurige meting met mijn multifunctionele IKEA handdoek (100x50cm) bleek de 'woonkamer' toch maar 4,2m x 3,5m te zijn. Toch oogt het groter!

Ik heb even heel snel een videootje in elkaar geflanst - geen zin om hier veel tijd in te steken.
Let niet op het camerawerk.
Let ook niet op de belichting.
Let vooral niet op de montage.
En begin vooral niet over het acteerwerk.

Maar toch, voor het idee...

Bij Elles

Vorige week was ik voor 10 dagen in Nederland geweest om mijn lieve Elles op te zoeken en om mijn familie, vrienden en kennissen een bliksembezoek te brengen. 't Begon gelijk goed: na één dag had Elles een blaasontsteking opgelopen (door de kou ;) Maargoed, dat mocht de pret echt niet drukken. 't Was een erg leuke week. Weer even in Delft geweest en daar vrienden, huisgenoten en kennissen getroffen. Om een of andere reden deden zich nogal wat gebeurtenissen voor die je niet in het ideale 'bezoekweekje aan je vriendin' zou willen hebben, zoals Elles' blaasontsteking. Maar we konden ons er 100% in berusten; that's life. En met 't idee dat ons dat goed lukte, waren we eigenlijk allebei wel blij. En dat maakt die 'ongewenste' gebeurtenissen op een bepaalde manier weer positief...

Culture Jam II

Klik hier voor wat stof tot nadenken...

Culture Jam

Het is typisch; je volgt colleges van een bepaald vak. Vol motivatie ga je zitten. Twee uren van twijfel of er nog wat interessants gaat komen. Elke trivialiteit die de revu passeert, maakt je geslotener en negatiever over het college, de docent, misschien wel over de hele school. Je besluit te vertrekken.

Een uur later hoor je van iemand die wel was blijven luisteren dat het laatste uur reuze interessant was geworden...

In zulke situaties baal ik meestal wel van mezelf, dat ik niet door had gezet, dat ik de docent niet had gevraagd wat relevanters te vertellen, dat ik niet genoeg openstond, dat ik niet geprobeerd had een positieve interpretatie aan het verhaal te geven aan.

Herkenbaar? Tip: probeer een of meerdere van bovenstaande suggesties.


Ik ben momenteel het boek "Cultuur Krakers" (de originele titel luidt "Culture Jam") van Kalle Lasn aan het lezen. Uiteraard is de inhoud te veelomvattend om in één zin samen te vatten maar een poging zou kunnen zijn: "Een pamflet gericht aan elke burger van de wereld, over hoe de huidige rechten van (enorme) bedrijven een bedreiging vormen voor de democratie en hoe de invloed van zielloze bedrijven de geest van het volk verziekt."

De opbouw van het boek is, mijn inziens, vergelijkbaar met het college waar ik het net over had. De eerste drie hoofdstukken staan bol van bittere, staalharde kritiek op de consumptiemaatschappij, 'The American Dream', marketing, TV, koele, onethische en onmenselijke multinationals. Geen verrassend nieuws, niettemin confronterend en taai om doorheen te lezen. Het kwam in mijn gedachte op om het voor gezien te houden en het boek in de kast te zetten. Maar ik hield vol. En dat werd beloond! De laatste drie paragrafen van het allerlaatste hoofdstuk zijn krachtig en erg inspirerend. Als je het boeiend vindt, koop, of beter, leen het boek en doorsta de voorafgaande 170 pagina's!